Wednesday, 30 May 2018

Campus स्टोरी ( Part 2)



"मला माहितीये ती वैनीच होती,दादा तुझी कॉलेजातली गोष्ट पहिल्यापासून सांग कि...!!"

"हो सांगतो पुढं हळूहळू...हे तर ऐक..!! आणि संत्या त्याची स्टोरी सांगू लागला...

" पोरांनो, जरा इकडे लक्ष द्या..!!" असं बोलून सरांनी सगळ्यांच लक्ष त्यांच्याकडं वळवून घेतलं. सर Procedure सांगायचे आणि पोरं सरांची जमेल तशी कॉपी करायचे. सरांनी सगळ्यांना आता तुम्ही काढा म्हणून सांगितले. तो किलकिल्या डोळ्यांनी सर काय सांगतायेत हे पाहत होता. एवढ्यात त्याला जाणवलं कि सर त्याच्याच कडे येतायेत, यानं पुन्हा मुंडी खाली घालून काहीतरी करतोय याचा बळंच दिखावा करू लागला.सर जवळ आले आणि त्याला बोलले...

"आज पहिलाच दिवस का कॉलेजचा ?? "
"हो" तो बोलला.
"Drawing Sheet , Drafter वगैरे आणलंय का.??"
"नाही"
"बरं ठीक आहे,तो पुढचा कसं काढतोय ते बघ  आणि उद्या मला हे सगळं साहित्य पाहिजे ."
"हो सर "

एवढी चौकशी करून सर निघून गेले.Drafter काय असतंय याला बापजन्मी माहित नव्हतंय. Drawing sheet माहित होतं, ते बी यानं शाळेत असताना Elementary आणि Intermediate च्या परीक्षा पास केल्या होत्या,ते बी "C" ग्रेड नी..!!

ज्यांच्या आई-वडिलांना त्यांचा मुलगा-मुलगी Engineer व्हावा अशी इच्छा असते,त्या पोरांना Admission घ्यायच्या अगोदर पासून माहित असतंय पुढे काय लागणार आणि काय नाही..इथं सगळं अनावधानानीच घडत होतं. याला करायचं होतं B.A. ...!
असो ,याबद्दल आपण नंतर बोलूच...!!
त्या प्लायवूड वर रेषा मारायला जोडलेलं यंत्र कदाचित Drafter असावा असा यानं अंदाज बांधला. आणि पुढचा काय काढतोय हे बघण्यासाठी पुढच्या बाकाशेजारी जाऊन उभा राहिला. सगळं अनोळखीच..!!
          सुरुवातीला जी पोरं उभा राहून दुसरी कसं काढतायेत हे पाहत होती कदाचित ते आजच आली असावीत असा यानं अंदाज बांधला.
              "बस कि भावा,इथं.. उभा का राहिलास..!! ज्याच्या शेजारी उभा होता तो मुलगा याला बोलत होता.
 "हा " म्हणून तो त्याच्या शेजारी बेंचवर बसला.           "पहिलाच दिवस वाटतं, कॉलेजचा ? "
"हा,आजच आलोय."
" नाव काय रं तुझा भावा..??              
 "संतोष"                  
 "तुझं?"
 "अक्षय "
              एवढं बोलून अक्षय drawing काढण्यात रमून गेला.थोड्या वेळ झाल्यानंतर त्याचं वर्गात मन लागंना,म्हणून त्यानं Drawing काढणाऱ्या मित्राला विचारलं,
                   
 "किती वाजता संपतो रे हा तास ?"
 "१०.३० "
 "बरं...!! "

तो परत येऊन मागच्या बेंचवर येऊन बसला.त्यानं खिशातून Nokia चा ३११० मोबाईल काढला आणि बेंचखाली धरून टाईम बघितला.त्यावेळी नुकतंच Android फोन वापरायला सुरुवात झाली होती.१०.१० झाले होते. अजून २० मिनिटं करावं काय म्हणून तो इकडं तिकडं बघत होता.कुणी दुसऱ्यानं काढलेल्या शीट्स मध्ये डोकावून बघत होतं तर कुणी शीट्स काढण्याच्या नादात गप्पा मारत होतं. पुढच्या बेंचवरची मुलं सरांना घेऊन काहीतरी विचारत होती आणि सर Drafter घेऊन त्यांना शिकवत होते. मधल्या बेंचवरची पोरं दुसऱ्या पोरांकडून शिकून घ्यायच्या भानगडीत होती. आणि मागच्या बेंचवरची पोरं मात्र नेहमीप्रमाणं टिंगलटवाळी करण्यात व्यस्त होती, त्यांना त्या शीट्स शी काही एक संबध नव्हता ,कामापुरतं येतंय ना बस झाला.त्यांच्या गप्पा चालल्या होत्या पण अभ्यासाच्या नाही,तर 'पोरींविषयी'..!!
तू तिला ओळखतो ? ती किती भारी दिसती राव? वैगेरे वैगेरे...!! काही पोरं बळंच जोक मारून बळंच हसत होती.
                 उजव्या साईडच्या बेंचवर बसलेल्या पोरी गप्पा मारण्यातच दंग होत्या.फर्स्ट बेंचवर बसलेली पोरगी नीटशी दिसत नव्हती पण ती मागं वळून बोलत होती.हा डाव्या साईडच्या लास्ट बेंचवर होता,त्यामुळं त्याची ,तिच्या टपोऱ्या डोळ्यांवर अन मानेवर रुळणाऱ्या केसांवरून ओझरती नजर फिरून गेली.नीटसा चेहरा काही दिसला नाही.
            पण,या सगळ्यात त्याला एक गोष्ट खटकली मधल्या रांगेत बसलेली २ पोरं यांच्याकडे बघून सारखी हसत होती. याला राहून राहून खजील झाल्यासारखं वाटत होतं. हसणाऱ्या पोरांकडं बघत यानं ठरवूनच टाकलं .पश्याला सांगून यांना चांगलाच फोडतो.
              इतक्यात पोरांची बॅगा भरण्याची लगबग सुरु झाली.१०.३० वाजत होते .सर आपली पुस्तकं ,खडू ,लांबडी पट्टी घेऊन निघून गेले.पोरांची बाहेर पडण्याची घाई जाणवत होती त्यानं आपली भली मोठी सॅक उचलली आणि बाहेर पडू लागला. दारातच पश्या उभा होता.....

-क्रमशः...

तळटीप: यातील सर्व पात्र काल्पनिक आहेत,वास्तवाशी काही संबध आल्यास निव्वळ योगायोग समजावा..!!😜

©सोमनाथ रा.मोहिते


Wednesday, 4 April 2018

Campus स्टोरी ( Part 1)



" मे आय कम इन सर...??" पश्या बोलत होता..
"येस कम इन...!!"

आणि सगळ्यांच्या अनोळखी नजरा त्या दारात उभ्या असलेल्या २ पोरांना कुतुहलाने न्याहाळत होत्या. खरंतर बोर झालेल्या लेक्चर मधून त्यांना या निमित्तानं थोडासा दिलासा मिळाला असेल खरा, असो..! दारात कोण उभं आहे आणि आता वर्गात अजून कोण नवीन आलंय हे बघण्यासाठी सगळे मानावाकडया करून दाराकडं बघत होते.


खरंतर कॉलेज सुरु होऊन २० दिवस झाले होते पण त्याच्यासाठी हा पहिलाच दिवस होता.काळ्याकुट्ट फळ्यावर सरांनी काहीतरी आडव्या उभ्या रेषा मारून काहीतरी आकृत्या म्हणा किंवा Drawings काढल्या होत्या.एका हातात लांबडी पट्टी आणि एका हातात खडू घेऊन सर उभे होते तर काही पोरांनी मोठा प्लायवुड चा चौकोनी तुकडा बेंचवर ठेऊन त्याला Drawings शीट्स आणि आडव्या उभ्या रेषा मारायला काहीतरी जोडलं होतं आणि काही जण दुसरं कसं काढतायेत हे पाहत होते,उभा राहून...!!


हे अजून दारात उभं राहून वर्गच न्याहाळत होतं, एवढ्यात पश्या बोलला,"जा बस जा,आतमधी..!!"
आणि एवढ्या वेळ पश्याच्या मागं उभारून चोरट्या नजरेने वर्ग न्याहाळत बसलेला एक सावळं पोरगं थोडं बाजूला सरून तेथेच पायाकडं बघत उभा राहिलं.सुरुवातीला पश्या दारात उभा असलेला सगळ्यांना दिसला पण हे जरा पश्याच्या मागं आपण दिसू नये या बेतानं उभं होतं.


पाठीवर नॉर्मल बॅग पेक्षा मोठी काळी बॅग ,साधारणतः गावाकडं वापरतात तशी ढगाळी काळी पॅन्ट आणि त्यालाच शोभेल असा पांढरा शर्ट जो कि खालून चौकोनात शिवला होता, पायात लॅन्सर चे बूट जे कि कॉलेज ला जाणारे म्हणून मित्राने २० दिवसापूर्वी घेऊन दिले होते आणि डोक्यावर चापून चोपून बसवलेले केस...!!


पश्या परत बोलला " जा बस जा आतमधी ,घाबरतोस कश्याला..??"
आणि पश्यानं त्याचा हात धरला आणि सरळ आतमधी शिरला , काय चाललंय हे सरांसकट सगळी पोरं कावरीबावरी होऊन बघत होती. पश्यानं शेवटच्या नेऊन त्याला बसवला आणि त्याच्या कानात काहीतरी बोलुन सरांना जातो म्हणून निघून गेला...!!


गावाकडच्या कॉलेज मध्ये जिगरी दोस्त असलेला लास्ट बेंच इथं त्याला पहिल्या दिवशी अनोळखी वाटत होता...!! शेवटच्या बाकावरचा आपलेपण त्याला जाणवत नव्हता जाणवणारही कसा हो,पश्या सोडला तर सगळे त्याला अनोळखी च होते आणि आपलेपणा निर्माण व्हायला आपली माणसं लागतात...!!


एवढ्यात कानावर शब्द पडले ,
शेजारच्या बेंचवर बसलेला एक गोरठेला मुलगा त्याच्या पुढच्या बेंचवर बसलेल्या पोराला विचारत होता....,
"भावा, ती फर्स्ट बेंचवर बसलेली कोण आहे रे...??"

एवढ्यात त्याच्या बोलण्याला मधेच तोडत गुड्डीने प्रश्न केला,"दादा ती वैनीच होती ना..??"

गावाकडं घराच्या वऱ्हांड्यात चांदुमामाच्या प्रकाशात आणि चांदण्यांना सोबत घेऊन तो कॉलेजच्या आठवणी रंगवत बसला होता..पोरांना घेऊन...!!

"नाही तसं काही नाही..." तो बोलला...
"मला माहितीये ती वैनीच होती,दादा तुझी कॉलेजातली गोष्ट पहिल्यापासून सांग कि...!!"

-क्रमशः

©सोमनाथ रा. मोहिते

Friday, 23 March 2018

हैप्पी डेज.....❤

हैप्पी डेज...!!💞😍


परवा-परवाच फर्स्ट इयर ची Online लास्ट Insem पर्यंत पोहोचली आणि संपली देखील..! महिन्याभरापूर्वी गॅदरिंग ,NSS कॅम्प आणि शिवजयंती देखील फोटोरूपी आठवणीत कापरासारखी उडून गेली,आणि आज बंडखोरीने साजरे केलेले हैप्पी डेज सुद्धा भूतकाळात जमा झाले, असो....!!💞😜💞


First इयर ला पहिल्या दिवशी अनोळखी नजरेने आणि दबक्या पावलाने गाठलेला तो लास्ट बेंच..!!
त्यावेळेस सगळेच अनोळखी होते..अगदी बेंच सुद्धा....!! कँटीनमध्ये गर्दी होत असे म्हणून पळत जाऊन आपला आरक्षित टेबल पकडायचा आणि ४ जणांच्या डब्यामध्ये १० जणांचे हाथ जेवायचे, पण भूख मात्र भागायची..तेव्हा जे सळसळतं रक्त मैत्रीच्या नात्यामध्ये गुंफलं ते आजतागायत टिकून आहे...चिरंतर.....!!😘😍



लास्ट इयर ला कुणी कोकणात जातंय तर कुणी ट्रेकिंग ला..तर कुणी साखळी सारखा खेळ खेळतंय..!! कारण, जिंदगीच्या पुस्तकात आठवणींच टॉनिक कमी पडायला नको..काय म्हणता..!!😍😜
पोरं वयाने मोठी होतायेत पण मनानं लहान होऊन आठवणी मोरपिसासारख्या जपण्याचा प्रयत्न करतायेत...!!💞



आजच्या Traditional day ने हैप्पी डेज संपत आल्याची अजून एकदा जाणीव करून दिली.प्रत्येकजण आपल्या फर्स्ट इयर जुन्या तसेच ४ वर्षाच्या कारकिर्दीत जमवलेल्या मित्र-मैत्रिणींबरोबर आठवणींचा लास्ट सेल्फी घेण्याच्या भानगडीत होते...!! आणि कदाचित नटून-थटून आलेले चेहेरे फोटोच्या फ्रेममध्ये अजूनच सुंदरता आणत होते....!! 😎💞


आणि त्याची नजर फक्त "ती" लाच शोधत होती....निमित्त एक फर्स्ट अन लास्ट सेल्फी..!!😍😘

आता उरलय फक्त सबमिशन , लाज काढणाऱ्या ओरल्स आणि आठवणींचा Farewell... तोही अखेरचा....!!

स्टोरी अभी बाकी है मेरे दोस्त...!!💞😍
मिलते है ब्रेक के बाद...!!💓

-क्रमशः.....😍

#उत्सव_Engineering_चा...💐💐

Campus स्टोरी ( Part 2)

"मला माहितीये ती वैनीच होती,दादा तुझी कॉलेजातली गोष्ट पहिल्यापासून सांग कि...!!" "हो सांगतो पुढं हळूहळू...हे तर ऐक..!!...